Цэнтральны навуковы архіў НАН Беларусі

 

Цэнтральны навуковы архіў Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі з'яўляецца ведамасным сховішчам дакументаў Нацыянальнага архіўнага фонду Рэспублікі Беларусь. Ён заснаваны на пачатку 1930-х гадоў як архіў Акадэміі навук БССР, з 1958 г. знаходзіўся ў структуры апарату Прэзідыума Акадэміі навук БССР, а з канца 1987 г. дзейнічае на правах самостойнага навукова-метадычнага падраздзялення пры Інстытуце гісторыі НАН Беларусі. Напрыканцы 1930-х гадоў у архіве налічвалася да 4000 адзінак захавання (спраў), якія ў гады Вялікай Айчыннай вайны 1941-1945 гг. амаль цалкам загінулі. У пасляваенныя гады фонды архіва значна выраслі і на пачатку 1960-х гадоў складалі 20 000 спраў. У 1970-я гады ў сувязі з адкрыццём акадэмічных інстытутаў у абласных цэнтрах Беларусі пры іх таксама былі створаны архівы, якія сталі філіяламі Цэнтральнага навуковага архіва. У дадзены час маецца 10 архіваў-філіялаў у навуковых арганізацыях, метадычнае кіраўніцтва якімі ажыццяўляе Цэнтральны навуковы архіў.

Па стане на 01.01.2008 толькі ў Цэнтральным навуковым архіве НАН Беларусі налічвалася 92 фонды, у якіх захоўвалася звыш 50 000 спраў за 1922-2006 гг. Сярод іх арганізацыйна-распарадчыя дакументы і дакументы па асабовым складзе Прэзідыума НАН Беларусі і яе арганізацый; пратаколы пасяджэнняў Прэзідыума НАН Беларусі і вучоных саветаў інстытутаў; пратаколы агульных сходаў НАН Беларусі, аддзяленняў, прафсаюзных арганізацый; гадавыя і пяцігадовыя планы навукова-даследчых работ; гадавыя справаздачы аб дзейнасці НАН Беларусі і яе інстытутаў; дакументы аб падрыхтоўцы навуковых кадраў, аб навуковых сувязях і супрацоўніцтве з замежнымі краінамі; штатныя расклады; справаздачы аб фінансава-гаспадарчай дзейнасці; дакументы падкамітэтаў па Дзяржаўных прэміях Рэспублікі Беларусь у галіне навукі і тэхнікі; асабістыя фонды шэрагу вучоных і іншыя дакументы.

Кантактная інфармацыя: